skip to main |
skip to sidebar
01/08
Na het ontbijt meteen de banja in, met de Hollandse meisjes. Fijn fijn! Achteraf krijgen we een drankje aangeboden van Aidar. Hij is de enige hier de doorheeft dat ik blijkbaar een beetje Russisch spreek, en ik word meteen gebombardeerd tot tolk :)
Na het middageten vertrekken we naar onze eclipsheuvel, in the middle of nowhere. Onderweg passeren we een riviertje. Ondanks het feit dat er een behoorlijke brug beschikbaar is, rijdt de locale bevolking blijkbaar liever dóór het riviertje. Resultaat: het kamionnetje zit vast in de rivier. Van een bestuurder is er geen spoor, maar achterin de laadbak zit ocharme wel een schaap de schrik van zijn leven te beleven...
Het wachten op de eclips is behoorlijk spannend, er hangen namelijk de hele tijd wat wolkjes het zicht te belemmeren. Hierdoor hebben we het eerste stukje van de totaliteit niet gezien, maar daarna was het des te beter (cfr. de kreten van extase van een van onze hollandse vrienden :)).
Echt indrukwekkend. Ineens is het bijna helemaal donker, Venus en Mercurius werden zichtbaar, en het werd ook wat frisser. Het landschap was ook prachtig.
Op de terugweg naar het kamp heeft mevrouw het schaap het bijna opgegeven, en ze is erbij gaan liggen. Deze keer zitten er 2 trucks vast in de rivier. In de ene zit ook nog een chauffeur te slapen :)
31/7
Een rustig dagje vandaag. We maken een daguitstap naar Кош-Агач, het laatste stadje voor de grens met Mongolië. Op onze weg naar daar passeren we een heilige plaats van de Telengit, een inheems volk dat aansluiting vond bij Rusland, nog niet zo heel lang geleden. Het doet een beetje aan Stonehenge denken, zo al die stenen. 2 keer per jaar komen de 12 Telengit families uit de streek samen, elke familie heeft z'n steen in de cirkel. Er zijn ook andere stenen, dit zijn de 'stenen vrouwen'. Zij dienen als herdenking van wanneer de Telengits bij Rusland zijn gaan horen. Dit blijkt slechts 140 jaar geleden te zijn!
Кош-Агач zelf stelt niet te veel voor. Enkele straten, kleine marktje, wat winkeltjes. Hier hebben ze wel fruit :) Jiehaa, dat begon ik toch te missen. En een postkantoor! Leuk, effe een brief posten. Nu, 5 weken later blijkt die wel nog niet aangekomen te zijn... Verloren in de post zeker? Het feit dat ik het huisnummer van de bestemmeling niet echt kende kan er mss ook wel wat mee te maken hebben.
30/6
Vandaag krijgen we pasta met kool en een ongedefinieerde gele brij (ik hou het op een mengeling van geraspte wortel en geel van ei) als ontbijt. We kunnen wel een stevig ontbijtje gebruiken, want vandaag staat er weer een 'wandelingetje' op het programma. Bestemming: Kurundu vallei en plateau.
Het Engels van gids Sergei gaat er met rasse schreden op vooruit. Hij kent nu al zeker 20 woordjes :)
Aan het plateau geraken we niet (die Russen denken nu ws. echt wel dat wij dikke poessies zijn), maar de wandeling was absoluut prachtig, dus dat maakt niet zoveel uit. Op de terugweg jump ik nog even in het meertje (ik heb een soort van 'onweerstaanbare dwang' telkens als ik water tegenkom op dagen dat het meer dan graden is ;)). Er zitten wel zo van die harige waterplanten in het meertje en in de bodem zak je bijna tot je knieen weg in het zand, dus het bijft bij een korte plons :)
Terug in het kamp, komen eindelijk de langverwachte Hollanders aan. Ze moeten niet goed geweest zijn van de lange busreis, want veel lawaai maakten ze niet ...
29/7
Word of the day : каша (pap)
Dat is wat we in het eerste deel van de reis nogal veel te eten zullen krijgen, voornamelijk als ontbijt.
Vandaag gaan we naar de Ak-Tru gletsjer. In feite zijn het er een stuk of 5 !! De wandeling leidt ons langs mooie paadjes vol vlinders, eekhoorntjes en bloemetjes tot in het gletsjerdal. Dit uitzicht is echt fantastisch: de ene kant een nogal dorre helling met stenen, de andere kant fris groen met naaldbomen, en voor ons zien we de gletsjer. WAAW !
Door wat knie-probleempjes haal ik het niet helemaal tot aan de 5de gletsjer. Mijn gezelschap gaat wel nog wat verder de puinhelling op.
Ze blijven zo lang weg ...
Zo zonder GSM of horloge voel ik mijn nogal verloren, daar onder mijn eenzaam boompje in the middle of nowhere.Gelukkig komen daar wat Russen aan, en ik besluit mijn allerbeste Russisch eens boven te halen :) haha, ze verstonden me toch min of meer, en liepen een stukje met me mee naar boven, naar een beter plekje waar ik drinkwater had, en meer schaduw. Voorts weten ze me te vertellen dat ze 'de man met de baard' gezien hebben. Mooi, ze liggen dus nog niet in 1 of andere ravijn. En idd, een kwartiertje later zie ik ze daar afkomen, mijn mannen.
Op de terugweg valt onze mond zowat open van een kamion die gaat proberen een 'brug' over te steken. De brug helt zijdelings zo een 30 graden, en voor de rest ontbreken er hier en daar wat cruciale balken...
Het gaat als volgt:
- alle passagiers reppen zich eruit
- hij rijdt erop tot in 1/5de
- chauffeur stapt uit, neemt houten balken uit zijn laadruimte en vult daarmee de ontbrekende stukken van de brug aan
- hij rijdt erover, haalt de balken terug op, legt ze wat verder weer neer, enzovoort
Goe bezig !
De wandeling is nogal lang, dus ik moet helaas mijn vla gaan leggen tussen de koeien, die mij maar raar aankijken...
Maar eens in het kamp is er weer die heerlijk verkwikkende banja. ZALIG!
28/07
We ontbijten met pannekoekjes met zure room en geraspte kaas (d'oh, dit blijkt boter te zijn). Om ons officieel in orde te stellen, moeten we ons gaan laten registreren in Gorno-Altaisk. De Nico handelt dat snel en efficient af, terwijl wij ondertussen vanalles aangesmeerd krijgen door de locale boekhandelaar.
De weg naar Курай is lang, maar prachtig. De lord-of-the-rings-achtige setting doet me helemaal wegdromen...
Tegen de avond wordt de droom doorprikt. We zijn intussen aangekomen in het 'base camp', alwaar we zien dat er net een schaap geslacht is. No problem, schapevlees is lekker! Maar schapenlever... met noedels en rauwe look? Net iets minder aantrekkelijk! Met massa's ketchup werken we dit avondmaal naar binnen.
27/7Gezien onze wrakstatus van de vorige dag, geraken we toch nog om 14h uit ons bed :)
Bij het openen van mijn oogjes wordt het me meteen duidelijk: het is hier prachtig! Ons slaapkamerraam geeft uit op de tuin, die grenst aan de rivier, het uitzicht op de bergen is magnifiek! Vlindertjes, fluitende vogeltjes, en sjirpende krekels... De vakantie is begonnen!!
25/7 We vliegen van Luxemburg naar Moskou met Transaero (ТРАНСАЭРО). Het vliegtuig is in orde, maar duidelijk wel tweedehands, ach het zal ons worst wezen, transaero heeft een prima reputatie, nog nooit een crash gehad!
We krijgen zelfs een maaltijd aan boord :) Leuk, want dat hadden we niet echt verwacht van deze Russische Low Cost maatschappij.
Er ligt zo een soort van katteneten in zo een metalen vlootje tussen. We identificeren het als patee, maar gezien het uitzicht, en de houdbaarheidsdatum die al 2 maanden verstreken is, hebben we niet getest of het te eten was ;)
Bij nader onderzoek bleek dat alles wat we kregen reeds vervallen was :) Enfin, het heeft toch gesmaakt!
26/7
Na een uiterst onconfortabel stuk nacht op de zeteltjes van de transitzone stappen we op het tweede vliegtuig, dat ons naar Novosibirsk zal brengen.
Daar aangekomen hadden we wel gehoopt in een (desnoods ranzig) hotelletje te overnachten, maar dat wat buiten Sibalp gerekend. Die hadden namelijk gepland om ons nog naar een dorpje 'verderop' te brengen. Na enige navraag blijkt dit dorp op 500km, of zo een 7 uur rijden van Novosibirsk te liggen. Zwijmel zwijmel...
De weg
De weg is gelukkig allesbehalve saai.
Feit 1
kamion staat stil op de weg. hij is bezig een auto die gecrashed is in de berm, er weer uit te trekken
Feit 2
in het holst van de nacht steken vlak voor de auto een bende zatlappen over, die wat onnozel staan te doen op de weg
Feit 3
een donkerkleurige auto staat zonder verlichting op het midden van de weg. we kunnen hem nog nipt ontwijken
Feit 4
controle door de politie. Nicolai handelt het af, al dan niet met omkoperij...
Feit 5
een bende jongenren hebben zich vastgereden in de kant van de weg. we trekken hen eruit
Feit 6
nog een auto in de kant van de weg
Feit 7
een bende zatte wijven in een auto, die ons niet laten voorsteken
Ziezo, tegen 04 uur 's morgens arriveren we zonder kleerscheuren in het dorpje Anos, aan de rivier Katun.
Word of the day : чай с лимонем
Op de terugweg naar het kamp heeft mevrouw het schaap het bijna opgegeven, en ze is erbij gaan liggen. Deze keer zitten er 2 trucks vast in de rivier. In de ene zit ook nog een chauffeur te slapen :)
